قولنامه چیست و هنگام نوشتن آن به چه نکاتی باید توجه داشته باشیم؟
قولنامه یا مبایعه‌نامه از جمله اسناد عادی است که معمولاً هنگام توافق خریدار و فروشنده درباره انجام یک معامله، برای ثبت توافق‌ها و تعهدات طرفین تنظیم می‌شود.
بسیاری از اختلافات بعدی، نه از اصل معامله، بلکه از ابهام یا ناقص بودن نوشته‌ای ناشی می‌شود که هنگام انجام معامله تنظیم شده است. بنابراین، هنگام نوشتن قولنامه یا مبایعه‌نامه باید تلاش کنیم همه توافق‌های طرفین را تا حد امکان روشن، دقیق و بدون ابهام بنویسیم.
هنگام نوشتن قولنامه به چه نکاتی توجه کنیم؟
۱. مشخصات کامل خریدار و فروشنده
مشخصات هویتی طرفین باید به‌طور دقیق درج شود؛ از جمله نام و نام خانوادگی، شماره ملی، شماره شناسنامه و نشانی محل اقامت. بهتر است شماره تلفن همراه طرفین نیز در قرارداد درج شود تا در صورت نیاز امکان دسترسی و ارتباط با آنان وجود داشته باشد.
۲. مشخصات دقیق مورد معامله
مورد معامله باید به‌گونه‌ای توصیف شود که در آینده درباره اینکه دقیقاً چه چیزی مورد معامله قرار گرفته است، اختلافی ایجاد نشود.
بهتر است ابتدا مشخصات کلی مورد معامله و سپس جزئیات آن نوشته شود.
برای مثال، اگر مورد معامله خودرو است، مشخصاتی مانند نوع و مدل خودرو، رنگ، شماره انتظامی، شماره شاسی، شماره موتور و سایر مشخصات مؤثر در شناسایی خودرو باید به‌دقت درج شود.
همچنین اگر خودرو دارای نقص، ایراد یا خسارت خاصی است که خریدار از آن اطلاع دارد، بهتر است همان موارد نیز صریحاً در قرارداد نوشته شود و صرفاً به توافق شفاهی طرفین اکتفا نشود.
۳. مبلغ معامله و نحوه پرداخت
بهای مورد معامله باید دقیق و روشن نوشته شود. همچنین باید مشخص شود ثمن معامله در چه زمان‌هایی و به چه شیوه‌ای پرداخت می‌شود؛ برای مثال، چه مبلغی هنگام امضای قرارداد، چه مبلغی هنگام تحویل مورد معامله و چه مبلغی هنگام مراجعه به دفترخانه پرداخت خواهد شد.
اگر پرداخت با چک انجام می‌شود، مشخصات چک‌ها، از جمله شماره چک، بانک، مبلغ و تاریخ آن‌ها، به‌طور دقیق در قرارداد درج شود.
۴. تمام توافق‌های طرفین را بنویسیم
هر توافقی که خریدار و فروشنده درباره معامله انجام داده‌اند و برای آن اهمیت قائل هستند، بهتر است در قرارداد نوشته شود.
این یک اصل مهم در تنظیم قرارداد است: به توافق شفاهی اکتفا نکنیم.
ممکن است موضوعی در زمان معامله برای هر دو طرف کاملاً روشن باشد، اما چند ماه بعد، یکی از طرفین آن را به شکل دیگری به یاد بیاورد یا اصل توافق مورد اختلاف قرار گیرد. نوشتن توافق‌ها می‌تواند از بسیاری از اختلافات بعدی جلوگیری کند.
